Stuur door:
De ontslagvergoeding
In 2009 wordt steeds vaker melding gemaakt van bedrijven die overgaan tot reorganisatie. Met deze reorganisaties verliezen vele mensen hun functie. Aangezien het in Nederland niet is toegestaan mensen te ontslaan zonder dat hiervoor goede redenen te noemen zijn, dient men het ontslag altijd te onderbouwen.
Het sociaal plan
Vaak gaat men bij het doorvoeren van een reorganisatie over tot het opstellen van een sociaal plan. In dit sociaal plan worden onder andere beschreven welke financiële regeling er aan die betreffende mensen wordt aangeboden. Een dergelijke financiële vergoeding noemt men ook wel een gouden handdruk of ontslagvergoeding.
Fiscale behandeling van een ontslagvergoeding
Wanneer iemand een ontslagvergoeding ontvangt van zijn werkgever, dan is dat inkomen en dient over dit extra inkomen loonbelasting betaald te worden.
Dit eenmalige extra inkomen wordt in één keer belast en dat leidt in de praktijk tot ongewenste situaties.
Men heeft hiervoor de stamrechtvrijstelling in het leven geroepen.
De stamrechtvrijstelling
Middels de stamrechtvrijstelling wordt een eenmalig hoog jaarinkomen verruild met een (latere) periodieke uitkering. De loonbelasting die men in een later stadium betaalt over deze periodieke uitkering is in de praktijk een stuk lager (de omkeerregel).
De berekening van een ontslagvergoeding
De hoogte van een ontslagvergoeding komt vaak tot stand na onderling overleg, met tussenkomst van een kantonrechter of op basis van een sociaal plan.
Tip: Bereken goed wat het ontslag in financiële zin voor u zal gaan betekenen. Welke beloningselementen komen na uw ontslag te vervallen? Denk hierbij aan uw pensioenopbouw welke komt te vervallen.
Bij tussenkomst van de kantonrechter zal de kantonrechter beoordelen of het ontslag doorgang kan vinden en hoe hoog de eventuele ontslagvergoeding zal moeten zijn.
De kantonrechtersformule
De kantonrechters in Nederland bepalen de hoogte van een ontslagvergoeding op basis van een zogenaamde kantonrechtersformule.
Ook bij het maken van een sociaal plan wordt vaak naar deze kantonrechtersformule gekeken.
De kantonrechtersformule luidt als volgt:
A x B x C
waarbij:
A: de hoogte van het (vaste) bruto salaris
B: het aantal gewogen dienstjaren*
C: de correctiefactor (vaak 1)
