21 januari 2010
DSB-personeel vreest ontslag
Wognum: De man in pak vreest de zak. Hij parkeert zijn lease-Seat bij het DSB-opleidingscentrum en personeelszaken in de dorpskern van Wognum. ,,Klanten met financile problemen zijn vaak gescheiden of werkloos geworden. Misschien wacht ons dat lot ook. We zijn met tweeduizend man.’’
De man in pak zegt het met een zucht. Tweëenhalf jaar geleden begon hij bij de DSB Bank. ,,Het is een heel leuk bedrijf om te werken, een beetje de luis in de pels van de grote banken. Maar de laatste tijd weten we niet meer waar we aan toe zijn. Veel collega’s kijken al geen televisie meer. Het is steeds ellende.’’
Een uur daarvoor spreekt Dirk Scheringa zijn personeel toe in de middelste kantoortoren langs de snelweg. Hij vertelt dat het nog goed gaat. Dat hij twee afspraken heeft. Een bij de rechter en eentje met Wouter Bos. Met nog een sprankje optimisme rijdt Scheringa later het terrein af, maar rond het middaguur is hij onder curatele gesteld. De man in pak vermoedt samenzwering.
,,Misschien dat Wouter Bos hier electoraal voordeel uit haalt? Drie dagen geleden zei Nout Wellink vanuit Istanboel nog dat het wel goed zat met onze solvabiliteit. Niets aan de hand. Zo’n Wellink heeft ook boter op zijn hoofd. Eerst vergeet hij iedereen te waarschuwen voor Icesave en nu dit.’’
DSB heeft geen gekke dingen gedaan, zegt de man in pak. ,,Iedereen gilde anderhalf jaar geleden om koopsompolissen omdat dat zo interessant was. Ze waren niet aan te slepen. We deden hetzelfde als andere banken en verzekeringsinstellingen. Dan moet het daar ook mis zijn.’’
Twee dames uit IJsselstein parkeren de VW Polo bij DSB-opleidingen. Maar lang duurt de opleiding niet. Even later staan ze weer buiten. De rode DSB-map met de cursus ’Wft basisdeskundigheid’ onder de arm. ,,Alle opleidingen zijn ’gecancelled’. Maar verder werkt iedereen door.’’
Ze komen van DSB-dochter Krediet Groep Nederland, een intermediair voor kredietverstrekkers die twee jaar geleden werd overgenomen. ,,Als er al een overname zou zijn, dan stagneert dat door de publiciteit. Ik denk dat dit Dirk heel wat geld kost, maar failliet zijn ze niet.’’
De dames waren wat laat voor de opleiding en hadden in de auto al een excuus bedacht. ,,We zouden zeggen dat we dachten dat we niet meer hoefden te komen’’, grapt de een als een boer met kiespijn. Haar collega loopt naar de auto die naast Personeelszaken staat geparkeerd. Ze wijst naar het kantoor. ,,Die club zal de komende tijd wel heel belangrijk worden.’’
De DSB-pinautomaat aan de gevel van het opleidingscentrum doet het nog. Even 50 euro met de ING-pas opgenomen om te testen. Keurig rollen er twee briefjes van twintig en een tientje uit. Een sticker op de geldautomaat: ’DSB goed voor je geld’
RIEN FLORIS
